مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان

 مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان

… دانلود …

مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان دارای 23 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان :

مروری بر وضعیت بیوتكنولوژی در جهان
ترویج توانمندی‌های فناوری زیستی و ایجاد بسترهای فرهنگی لازم در جامعه، در كنار برنامه‌ریزی هدفمند و سرمایه‌گذاری كافی، از جمله برنامه‌ها و اقداماتی است كه باید برای توسعه این علم و فناوری در كشور صورت گیرد. در مقاله زیر سعی شده است وضعیت این فناوری‌ نوین از نظر شاخص‌هایی چون سرمایه‌گذاری، بازده اقتصادی، فرآورده‌های تجاری و اشتغال‌زایی، در سطح جهانی مورد بررسی قرار گیرد:
مقدمه

تعریف فناوری زیستی

پیشینه بیوتكنولوژی

ساختار اقتصادی و سرمایه‌گذاری

بازار فرآورده‌های بیوتكنولوژی

مقدمه:

رشد سریع جمعیت و محدودیت منابع، نسل بشر را با خطر گرسنگی و كمبود امكانات بهداشتی مواجه نموده است. بر اساس گزارشات سازمان ملل، 800 میلیون نفر از جمعیت جهان (14 درصد) دچار فقر غذایی هستند كه تا سال 2020 به یك میلیارد نفر خواهند رسید. اما تحولات گسترده علمی و تكنولوژیك جهان در قرن بیستم، به خصوص در حوزه فناوری زیستی (بیوتكنولوژی)، امروزه امیدهای فراوانی را در دل دولتمردان كشورهای جهان ایجاد كرده است. بیوتكنولوژی و فناوری ژن با ارایه مسیرهای راهبردی، این امید را به‌وجود آورده‌اند كه می‌توان جهان را از كابوس فقر و گرسنگی رها ساخت و امنیت غذایی و بهداشتی را برای جهانیان به ارمغان آورد.

بر اساس پیش‏بینی‏های بسیاری از متخصصین و صاحب‌نظران از جمله انجمن بین‏المللی علم و توسعه، جمعیت جهان در سال 2050 به 11 میلیارد نفر خواهد رسید و میزان تولیدات غذایی باید در آن زمان به سه برابر مقدار كنونی افزایش یابد كه بدون فناوری زیستی میسر نخواهد بود (رجوع شود به: ضرورت بكارگیری فناوری‌های نوین در تأمین غذایی). دستاوردها و تحولات بزرگی كه طی نیمه دوم قرن بیستم (از اواسط دهه 1970 میلادی) در حوزه علوم زیستی بوقوع پیوست، نویدبخش توانمندی‌های جدیدی در این عرصه بود. فناوری زیستی و از جمله مهندسی ژنتیك یا فنون دی‌ان‌آی نوتركیب، می‌تواند در جهت بهره‏وری بیشتر از منابع زیستی، حفظ محیط‏زیست و در نتیجه توسعه پایدار مؤثر واقع شود.

بسیاری از صاحب‌نظران معتقدند سده بیست و یكم، قرن حاكمیت و شكوفایی فناوری زیستی است. به مدد این فناوری نوین، پتانسیل قابل توجهی در علوم زیست‏شناسی پایه، صنایع كشاورزی، فرآوری غذایی، دارو و صنایع شیمیایی پدید آمده است. بیوتكنولوژی یك علم نوین و صنعت استراتژیك، كلیدی و سریع‌الحصول می‌باشد كه می‌تواند به صورت گسترده در جهت نیل به هدف توسعه پایدار ملی و بین‌‌المللی استفاده شود.

بسیاری از كشورهای صنعتی و در حال توسعه جهان و از جمله آمریكا، ژاپن، كانادا، آلمان، انگلیس، فرانسه، ژاپن، كره‌جنوبی، هند، چین، تایوان و كوبا از اوایل دهه 1980 میلادی، این فناوری را به‌عنوان اولویت ملی و یكی از چند مورد فعالیت‏های استراتژیك شناخته‏اند و برای حمایت و گسترش آن، برنامه ملی تدوین نموده‏اند و بیوتكنولوژی را محور توسعه نوین قلمداد كرده‌اند. این كشورها با درك صحیح از توانمندی‌های فناوری زیستی توانسته‌اند سیاست‌های اصولی و برنامه‌ریزی مناسب برای سرمایه‌گذاری جدی در جهت تحقیق و توسعه هدفمند این فناوری انجام دهند.

اكنون بسیاری از این كشورها از توانمندی‌ها و ارزش افزوده بسیار بالای این فناوری در اقتصاد خود بهره‌برداری می‌نمایند. آمریكا، ژاپن و كانادا از بزرگترین سرمایه‌گذاران در تحقیق‌وتوسعه صنعتی بیوتكنولوژی به شمار می‌آیند و ژاپن از رقبای اصلی آمریكا در این زمینه محسوب می‌شود. حتی كشورهای جنوب صحرای آفریقا كه از محروم‌ترین كشورهای جهان هستند، طرح‏ها و برنامه‏هایی را برای استفاده از این فناوری آغاز كرده‏اند.

به هر حال بیوتكنولوژی به دلایل متعدد از جمله ارزش افزوده زیاد، فراگیرشدن سریع، ایجاد موقعیت‏های برجسته اقتصادی و علمی، دانش‌محور بودن و كم بودن شكاف تكنولوژیك بین كشورهای پیشرفته و درحال‌توسعه، به عنوان یك فناوری مطلوب و ابزاری كارآمد، پویا و تعیین‌كننده در جهت تولید و توسعه ملی و كاهش وابستگی این كشورها به شدت مورد توجه اقتصادهای در حال توسعه قرار گرفته است. از سوی دیگر، در دنیای امروز مجهز شدن و پیشرو بودن در فناوری‏های نوین و دستیابی به جدیدترین یافته‏های علمی‌ـ پژوهشی، یكی از عوامل بسیار مؤثر در معرفی و كسب اعتبار جهانی برای هر كشور می‏باشد. بنابراین كشورهای در حال توسعه باید خود را به این فناوری مجهز كرده و از نتایج اقتصادی ـ اجتماعی آن بهره گیرند.

همگام با تحولات نوین بیوتكنولوژی، بسیاری از كشورهای غنی و فقیر دنیا، سیاست‌ها و برنامه‌های ویژه‌ای را برای توسعه فعالیت‌های خود در زمینه بیوتكنولوژی اتخاذ كرده‌اند. برخی از این كشورها برای تسریع در توسعه این فناوری، ساختارهای ویژه‌ای را بنا نهاده‌اند و به نتایج قابل‌توجهی نیز دست یافته‌اند. این فناوری هنوز تا حدودی در مراحل اولیه رشد خود قرار دارد و بسیاری از سرمایه‌گذاران این صنعت، به مرحله بازگشت سرمایه‌گذاری‌های تحقیقاتی خود نرسیده‌اند. بنابراین متأخرانی مانند كشورهای جهان سوم، هنوز هم می‌توانند سوار بر قطار بیوتكنولوژی شده و توانایی‌های بالقوه خود را به مرحله ظهور برسانند.

ترویج توانمندی‌های بیوتكنولوژی در جامعه و ایجاد بسترهای فرهنگی لازم برای توسعه آن در كنار توجه خاص به برنامه‌ریزی هدفمند و سرمایه‌گذاری كافی، از جمله برنامه‌ها و اقداماتی است كه كشورهای در حال توسعه جهان و به خصوص كشورهایی نظیر ایران كه تا حدودی از قافله این علم عقب مانده‌اند باید به آن توجه ویژه داشته باشند.

 

تعریف فناوری زیستی (بیوتكنولوژی (

تعاریف مختلفی برای بیوتكنولوژی ارائه شده است كه می‌توان به چند مورد زیر اشاره نمود:

– كاربرد اصول علمی و مهندسی در عمل‌آوری مواد به وسیله سازواره‌های (ارگانیسم‌های بیولوژیكی) زیستی در راستای تهیه كالاها و خدمات.

 

– تلفیق ژنتیك مولكولی،‌ بیوشیمی، میكروبیولوژی و فناوری جهت استفاده از ریز‌سازواره‌ها (میكروارگانیسم‌ها)، سلول‌ها، بافت‌ها و یا قسمتی از سلول یا موجود زنده به‌منظور تولید كالاها و ارایه خدمات.

– استفاده از موجودات زنده، سلول‌ها، بافت‌ها و قسمت‌هایی از سلول (اندامك‌ها) و همچنین مولكول‌ها كه در تغییرات زیست‌شناختی (بیولوژیكی)، شیمیایی و فیزیكی تأثیر می‌گذارند.

 

– استفاده از فرآیندهای سلولی و مولكولی برای حل مشكلات یا ایجاد فرآورده‌ها در خدمت رفاه بشری.

تعریف جامع بیوتكنولوژی توسط دولت آمریكا چنین عنوان شده است: بیوتكنولوژی (با مفهوم قدیم و جدید) در برگیرنده هر گونه فن و روشی است كه از موجودات زنده و یا بخش‌هایی از آن‌ها استفاده كند تا فرآورده‌‌هایی را تولید، اصلاح و یا تغییر دهد و به بهینه‌سازی گیاهان و جانوران بپردازد و یا ریزسازواره‌‌هایی را برای كاربردهای ویژه تولید كند.

 

بیوتكنولوژی در مفهوم جدید به كاربرد صنعتی دی-ان-ای نوتركیب، هم‌جوشی سلولی و فنون فراورش نوین زیستی گفته می‌‌شود. به عبارتی استفاده صنعتی از دی-ان-ای و دیگر فرآیندهای زیستی یا بهره‌گیری از پروتئین و یا دی-ان-ای نوتركیب و ادغام سلول‌‌ها برای تولید، در این فناوری مطرح می‌‌باشد.

برخی از مردم،‌ بیوتكنولوژی‌ را فقط‌ با مهندسی‌ ژنتیك‌ و یا دستكاری در ساختار ژنتیك انسان و حیوانات می‌شناسند و از دامنه كاربردهای وسیع آن در زمینه میكروبیولوژی‌ صنعتی‌، مهندسی‌ بیوشیمی‌ یا تكنولوژی تخمیر و محیط‌زیست آگاهی ندارند و یا اطلاعات‌ آن‌ها كافی نیست. این فناوری با گسترش مرزهای دانش در حوزه‌های پزشكی و داروسازی، كشاورزی، صنعت و محیط‌زیست توانسته است كاربردهای متعددی در جهت بهبود زندگی بشر ارایه نماید. فناوری زیستی اكنون در صحنه رقابت و برتری‌های علمی، اقتصادی و حتی سیاسی به عنوان یكی از چند فناوری استراتژیك، راهبردی، فراگیر و كلیدی در دنیا مطرح می‌باشد.

نكته دیگر آن كه بیوتكنولوژی از علوم چندبعدی (Multidiciplinary) می‌باشد كه به همكاری طیف گسترده‌ای از متخصصین رشته‌های مختلف از جمله زیست‌شناسی، ژنتیك سلولی و مولكولی، بیوشیمی و مهندسی شیمی، بیوانفورماتیك، آمار حیاتی (بیومتری)، میكروبیولوژی، پاتولوژی، كشت سلول‌ها و بافت‌ها نیاز دارد. بنابراین لزوم توجه به انجام فعالیت‌های گروهی در این علم، بسیار ملموس و ضروری می‌باشد.

بطور كلی فنون بیوتكنولوژی نوین را می‌توان به سه دسته كلی زیر تقسیم نمود:
1- فنون مهندسی ژنتیك و دی‌ان‌آی نوتركیب
2- فنون كشت سلول و بافت
3- نشانگرهای مولكولی
پیشینه بیوتكنولوژی در جهان

شاید بتوان پیشینه بیوتكنولوژی را به 1750 سال قبل از میلاد مسیح نسبت داد كه سومری‌ها از طریق جوشاندن و تخمیر توانستند آبجو تولید كنند. تهیه ماست، پنیر و خمیر نان نیز از مثال‌های دیگر در زمینه بیوتكنولوژی می‌باشند كه از صدها سال پیش توسط بشر مورد استفاده قرار گرفته‌اند و امروزه از آن‌ها به عنوان بیوتكنولوژی سنتی یاد می‌شود. واژه “بیوتكنولوژی” برای اولین بار در سال 1919 توسط یك مهندس كشاورزی مجارستانی بكار رفت و واژه “بیولوژی مولكولی” در سال 1938 عنوان شد. همچنین یك میكروبیولوژیست دانماركی برای اولین بار در سال 1941 واژه “مهندسی ژنتیك” را بكار برد.

دستاوردها و پیشرفت‌های شگرف در زمینه زیست‌شناسی و ژنتیك سلولی و مولكولی و تغییرات اساسی در نوع فعالیت‌ها به خصوص طی نیمه دوم قرن بیستم، باعث گردید كه زمینه ارایه دو واژه “بیوتكنولوژی سنتی” و “بیوتكنولوژی نوین” فراهم شود. تلاش برای توسعه این مفهوم جدید از اوایل دهه 1970 میلادی عمدتاً در آمریكا و در زمینه پزشكی آغاز گردید. نتایج این تلاش‌ها ظرف مدت اندكی پس از پیدایش فنون مهندسی ژنتیك،

در اواخر دهه 70 میلادی (سال 1978و 1979) به ترتیب با تولید انسولین و هورمون رشد نوتركیب انسانی به ثمر نشست. اولین واكسن نوتركیب دامی در سال 1982 تولید شد. انسولین انسانی (هیومیولین) و واكسن هپاتیت B و اینترفرون (نوعی داروی ضدسرطان) به ترتیب در سال‌های 1982 و 1986 توسط سازمان غذا و داروی آمریكا (FDA) مجوز فروش دریافت كردند.

فنون كشت سلول و بافت در اواخر دهه 70 توسعه یافتند و تكثیر گیاهان با روش مذكور از اوایل دهه 80 میلادی رایج شد. دست‌ورزی ژنتیكی گیاهان نیز در اوایل دهه 80 میلادی ارایه گردید و نتایج كاربردی آن از سال 1995 با ایجاد گیاهان تراریخته مقاوم به آفات، بیماری‌ها و علف‌كش‌ها به ثمر نشست.

پیدایش تكنیك PCR و نشانگرهای مولكولی دی‌ان‌آ از اوایل دهه مذكور و تكامل تدریجی آن‌ها به كمك ابداع ابزارها و وسایل نوین پیشرفته باعث گردید كه مفاهیم ژنومیكس، بیوانفورماتیكس و پروتئومیكس در اواسط دهه 90 به عرصه بیولوژی مولكولی وارد شوند و باب‌های جدیدی از كاربردهای بیوتكنولوژی نوین گشوده شود. مجموعه این دستاوردها موجب شد كه پایان قرن بیستم با اتمام پروژه‌های بررسی ژنوم چندین موجود و از جمله انسان، آرابیدوپیس و برنج مصادف شود. اولین حیوان كلون‌شده حاصل از فنون كشت‌بافت با نام گوسفند دالی توسط دانشمندان اسكاتلندی در سال 1996 تولید شد و حتی بحث‌ توانایی برخی از كشورها جهت كلون‌كردن انسان و سایر جانوران نیز مطرح می‌باشد.

ساختار اقتصادی و سرمایه‌گذاری بیوتكنولوژی در جهان

گسترش كاربردهای بیوتكنولوژی، موجب تغییرات عمده‌ای در اقتصاد برخی از كشورهای جهان شده است. با توجه به نقش و اهمیت بیوتكنولوژی، برنامه‌‌ریزی و سرمایه‌گذاری‌‌های فراوانی (به خصوص طی دو دهه اخیر) توسط كشورهای مختلف جهان برای توسعه و گسترش آن انجام شده است. اكثر این سرمایه‌گذاری‌‌ها توسط كشورهای توسعه‌یافته و صنعتی به‌خصوص آمریكا صورت پذیرفته است.

براساس آمار و ارقام سازمان ملل متحد از سال 1980 تا 1989 بیش از 12 میلیارد دلار در جهان برای انجام پژوهش‌های كاربردی و بنیادی در زمینه بیوتكنولوژی هزینه شده است. برخی از شركت‌‌های بزرگ تجاری دنیا، سرمایه‌های خود را به پژوهش در این زمینه اختصاص داده‌‌اند. بیش از 10 شركت بزرگ غذایی دنیا با بیش از 100 میلیارد دلار درآمد از این جمله هستند.

فصول 16 و 34 از دستور كار 21 اجلاس زمین (Earth submit، ژوئن سال 1992- برزیل) به عنوان یك برنامه و طرح عملی و اجرایی برای توسعه بیوتكنولوژی جهان معرفی شد. هزینه‌‌‌های لازم سالیانه برای اجرای این برنامه‌ها كه در زمینه‌های كشاورزی، بهداشت و درمان، محیط‌زیست و ایمنی‌زیستی است، طی دوره زمانی 2000-1993 حدود 20 میلیارد دلار برآورد گردید.

اكنون بیش از 4000 شركت بیوتكنولوژی در جهان وجود دارند كه 1457 شركت در آمریكا (بیش از 1100شركت خصوصی)، حدود 1000 شركت در اروپا و بقیه در سایر نقاط جهان می‌باشند. پنج شركت تراز اول بیوتكنولوژی در سال 2001 به‌طور متوسط 89400 دلار به ازای هر نفر برای فعالیت‌های تحقیق و توسعه هزینه كرده‌اند. تعداد شاغلین مستقیم (كاركنان شركت‌های تحقیق و توسعه بیوتكنولوژی) صنایع بیوتكنولوژی جهان در سال 2001 حدود 259 هزار نفر بوده است.

جدول 1- تعداد شاغلین مستقیم صنایع بیوتكنولوژی (هزار نفر)

آمریكا در 20 سال گذشته بیش از 100 میلیارد دلار برای این فناوری هزینه كرده است. جدول شماره 2 میزان سرمایه‌گذاری جهانی در زمینه بیوتكنولوژی را در دوره‌های زمانی مختلف بیان می‌نماید. بر اساس گزارش نشریه ارنست و یانگ (سال 1994)، كل درآمد سالیانه جهانی حاصل از فروش فرآورده‌های بیوتكنولوژی طی دوره زمانی 1980 تا 1992 بالغ بر 10 میلیارد دلار بوده است. آمریكا در سال 1990 میلادی حدود 55 میلیارد دلار در بیوتكنولوژی سرمایه‌گذاری نمود. در آمریكا طی سال 1995 حدود 10 میلیارد دلار برای بیوتكنولوژی صرف شده است كه 2 میلیارد آن به كشاورزی اختصاص داشته است. میزان كل سرمایه‌گذاری جهانی در سال 1998 بالغ بر 13 میلیارد دلار بوده است كه بیش از 75 درصد آن مربوط به كشور آمریكا می‌‌باشد.

جدول 2- میزان سرمایه گذاری جهانی در زمینه بیوتكنولوژی

اندازه صنعت بیوتكنولوژی از سال 1992 تا سال 2001 به بیش از 3 برابر افزایش یافته و درآمدها از 8 میلیارد دلار به 276 میلیارد دلار رسیده است. حجم سرمایه بازار بیوتكنولوژی در سال 2000 (Market capitalization) حدود 422 میلیارد دلار بود كه در سال 2001 با توجه به بحران اقتصادی به 366 میلیارد دلار كاهش یافت.

برای شركت‌های بیوتكنولوژی، توجه به تحقیق و توسعه و افزایش سرمایه‌گذاری در این ارتباط اهمیت بیشتری نسبت به سایر صنایع دارد.

طبق‌ گزارش‌ اداره‌ ارزیابی‌ فناوری‌ آمریكا باعنوان “بیوتكنولوژی‌ در اقتصاد جهانی” كه‌ در سال‌ 1991 منتشر شد، بیوتكنولوژی‌ در دهه‌ 1980، توانایی‌ خود را برای‌ نویددهی بازگشت سریع سرمایه از دست‌ داد. درآمدها در مقایسه‌ با سرمایه‌گذاری‌ها در حد انتظار نبود. شركت‌های‌ بیوتكنولوژی‌ زیان‌ می‌دیدند و فقط‌ 20 درصد از شركت‌های‌ بیوتكنولوژی‌ كه‌ در سال‌ 1990 باقی‌ ماندند، دارای‌ سوددهی‌ بودند. توسعه‌ فرآورده‌ها آهسته‌تر از آن‌ بود كه‌ تصور می‌شد و علت‌ آن‌ مشكلات‌ تكنولوژیكی‌ پیش‌بینی‌ نشده‌، ‌تصویب دیرهنگام قوانین‌، اعطای‌ حق‌امتیاز و مشكلات‌ تولید در مقیاس‌ وسیع‌ و همچنین‌ اشكال‌ در به‌ دست‌ آوردن‌ نتایج‌ بااهمیت‌ بالینی‌ بود. شركت‌های‌ بزرگ‌ آمریكایی‌، اروپایی‌ و ژاپنی‌ پس‌ از سال‌ 1981، با تردید وارد سرمایه‌گذاری‌ در زمینه‌ بیوتكنولوژی‌ شدند.

بنابراین سیاست ایجاد شركت‌های كوچك رواج یافت كه به سرمایه‌گذاری‌ زیادی‌ نیاز نداشتند و اغلب‌، تك‌‌محصولی‌ بودند و برای‌ برگشت‌ سرمایه‌ خود در رقابت‌ شدید بودند. این‌ امر، منافع‌ زیادی‌ را برای‌ رشد این‌ فناوری‌ فراهم‌ كرد كه‌ عبارتند از: كمك‌ به‌ توسعه‌ بیوتكنولوژی‌ در زمینه‌هایی‌ كه‌ خود آنها فرآورده‌ تولید می‌كردند؛ كمك‌ غیرمستقیم‌ به‌ رشد بیوتكنولوژی‌ با در دسترس‌ قرار دادن‌ موادی‌ مانند الیگونوكلئوتیدها، آنزیم‌های‌ محدودگر با قیمت‌ نازل‌ كه‌ به‌ آسانی‌ در دسترس‌ دیگر پژوهشگران‌ قرار می‌گرفت‌؛ ساخت‌ دستگاه‌های‌ جدید و در دسترس‌ قرار دادن‌ آن‌ها؛ طراحی‌ نرم‌افزارهای‌ جدید كه‌ باعث‌ تسریع‌ تهیه‌ محصول‌ و اطمینان‌ از كیفیت‌ آن‌ می‌شد؛ ارتباط‌ بسیار نزدیك‌ بین‌ فروشندگان‌ دستگاه‌ها و شركت‌های‌ تولید مواد كه‌ سبب‌ می‌شد از نوآوری‌ متخصصان‌ بیوتكنولوژی‌ برای‌ طراحی‌ دستگاه‌های‌ جدید استفاده‌ شود و رقابت‌ در انتقال‌ فناوری‌ از خارج‌ به‌ داخل‌ میسر گردد.

اختلاف سطح فناوری آمریكا و اروپا به دلیل همین پنج سال سرمایه‌گذاری خصوصی زودتر در تأسیس شركت‌های كوچك بیوتكنولوژی بود. هدایت‌ سرمایه‌های‌ خصوصی‌ به‌ سوی‌ ایجاد شركت‌های‌ كوچك‌، برای‌ رشد بیوتكنولوژی‌، در سال‌ 1981، در فرانسه‌ و انگلستان‌ نیز صورت‌ گرفت‌. اما آلمان‌ همچنان‌ معتقد بود كه‌ فعالیت‌ شركت‌های‌ بزرگ‌، در این‌ زمینه‌ مفید می‌باشد. این‌ اختلاف‌ در سطح‌ بیوتكنولوژی‌ انگلستان‌ و فرانسه‌ از یك‌ سو و آلمان‌ از سوی‌ دیگر به‌ خوبی‌ مشهود می‌باشد.

تفاوت‌های‌ مهمی‌ بین‌ صنایع‌ اروپایی‌ و آمریكایی‌ وجود دارد. برخی‌ از تفاوت‌های‌ جالب‌ كه‌ توسط‌ ارنست‌ و یانگ شرح‌ داده‌ شده‌ است‌، به‌ هدف‌های‌ شركت‌های‌ تجاری‌ مربوط‌ می‌شود. در ایالات‌ متحده‌ آمریكا، 42 درصد از شركت‌ها، فعالیت‌ خود را روی‌ “فرآورده‌های‌ درمانی‌ كه‌ نیازمند تحقیق‌ و توسعه‌ وسیع‌ می‌باشد” متمركز كرده‌اند، در حالی‌ كه‌ در اروپا، فقط‌ 19 درصد از شركت‌ها بر این‌ امر تمركز یافته‌اند. با كنار گذاشتن‌ شركت‌های‌ بریتانیا، تمركز شركت‌های‌ اروپایی‌ در بازار، بیشتر از نظر كار، جهت‌‌یافته‌ است. تحلیل‌گران‌ اقتصادی‌، تفاوت‌ها را به‌ این‌ دلیل‌ می‌دانند كه‌ شركت‌های‌ آمریكایی،‌ راحت‌تر از شركت‌های‌ اروپایی‌ به‌ بازارهای‌ بزرگ‌ دسترسی‌ دارند. همچنین وجود بیمه‌نامه‌ها برای‌ استفاده‌ از داروهای‌ جدید در ایالات‌ متحده‌ و دیگر كشورهای‌ صنعتی‌، موجب‌ گسترش‌ بازار فروش‌ این‌ داروها گردیده‌ است‌. این‌ عوامل سبب‌ شده‌اند تا سرمایه‌گذاری‌ در زمینه‌ پژوهش‌ و تولید فرآورده‌های‌ بهداشتی‌ مبتنی‌ بر بیوتكنولوژی‌، كم‌ هزینه‌تر، كم‌ خطرتر و به‌ طور بالقوه‌ پردرآمدتر باشد.

گزارش‌ ارنست‌ و یانگ‌، نشان‌ می‌دهد كه‌ تعداد شركت‌های‌ بیوتكنولوژی‌ اروپا از 486 شركت در سال‌ 1994 به‌ 584 شركت در سال‌ 1995 افزایش‌ یافته است، در حالی‌ كه‌ میزان‌ شاغلان‌، 7 درصد افزایش‌ یافته و از 16100 به‌ 17200 رسیده است. به‌ هرحال این گزارش‌ نشان‌ می‌دهد، شركت‌های‌ آمریكایی 10 برابر آنچه‌ در اروپا سرمایه‌گذاری‌ شده‌ بود، برای‌ تحقیق‌ و توسعه سرمایه‌گذاری‌ كردند، زیرا صنعت‌ آمریكا منجر به‌ توسعه‌ محصول‌ گردید و درآمدها 9 برابر شركت‌های‌ اروپایی‌ بود.
سرمایه‌گذاری در كشورهای در حال توسعه و آسیایی

در مورد میزان و درصد اعتبارات و سرمایه‌گذاری كشورهای درحال‌توسعه برای پژوهش و توسعه بیوتكنولوژی، آمار و ارقام دقیقی در دسترس نیست. اما اهمیت موضوع بیوتكنولوژی در اقتصاد كشورهای درحال‌توسعه باعث گردیده كه دولتمردان بسیاری از آن‌ها به‌خصوص كشورهای آسیای جنوب‌شرقی و هند، سرمایه‌گذاری در امور پژوهش و صنعتی‌نمودن این فناوری را در اولویت برنامه‌های توسعه ملی كشور خود قرار دهند.

وضعیت بیوتكنولوژی و به ویژه مهندسی ژنتیك در ژاپن بسیار قابل توجه است. این كشور تا سال 1999 با صرف 8 میلیارد دلار، بیش از 20 درصد سرمایه‌گذاری جهانی را به خود اختصاص داده بود. ژاپن میزان سرمایه‌گذاری در این زمینه را طی سال‌های اخیر افزایش داد, به‌طوری كه طی سال‌های 1999، 2000 و 2001 به ترتیب 2،5، 4،1 و 4،3 میلیارد دلار برای این فناوری هزینه كرد. یادآور می‌شود كه بیش از 80 درصد این سرمایه‌گذاری‌ها توسط بخش خصوصی انجام می‌شود.

در سال 1999 حدود 800 شركت ژاپنی فعال در زمینه بیوتكنولوژی وجود داشتند كه بیش از 80 درصد آن‌ها خصوصی هستند. كشور ژاپن این فناوری را یك فن كلیدی برای آینده خود می‌‌داند و رتبه دوم سرمایه‌گذاری جهانی را به خود اختصاص داده است. طبق گزارشات اداره ارزیابی فناوری آمریكا، ژاپن رقیب اصلی آمریكا در این فناوری می‌‌باشد. بر اساس پیش‌بینی استراتژی ملی توسعه بیوتكنولوژی ژاپن، بازار محصولات بیوتكنولوژی این كشور تا سال 2025 به 25 تریلیون ین خواهد رسید.

كره جنوبی نیز از اوایل دهه 80 میلادی، برنامه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های مناسبی را برای توسعه بیوتكنولوژی بكار گرفت كه پیشرفت‌های قابل‌توجهی نیز بدنبال داشته است (رجوع شود به: گزارشی از ابعاد مختلف توسعه بیوتكنولوژی در كره جنوبی).

 

كشور هند نیز در سال 1983، برنامه بلندمدت توسعه و تحقیق بیوتكنولوژی را بر اساس اولویت‌های ملی در سه زمینه كشاورزی، بهداشت و صنعت تدوین نمود. بودجه بیوتكنولوژی هند در برنامه پنج‌ساله 1985 تا 1990 بالغ بر 200 میلیون دلار بود. بودجه تحقیق و تولید بیوتكنولوژی در برنامه پنج ساله 1997 تا 2002 حدود 255 میلیون دلار پیش‌بینی شده است. این كشور هزینه‌های تحقیق و توسعه بیوتكنولوژی را از 13 میلیون دلار در سال 1988 به 28 میلیون دلار در سال 94 افزایش داد كه 15 درصد توسط بخش خصوصی تامین گردید.

بیوتكنولوژی و مهندسی ژنتیك در تایوان نیز از سال 1982 به عنوان یكی از هشت زمینه علمی و فنی استراتژیك شناخته شده است. از سال 1984 شركت‌های بسیاری با سرمایه‌گذاری حدود 635 میلیون دلار تأسیس شده و به تولید فرآورده‌هایی نظیر انواع واكسن‌ها و كیت‌های آزمایشگاهی پرداخته‌اند.
تایلند نیز طی سال‌های 1985 تا 1995 میزان اعتبارات برنامه‌های توسعه بیوتكنولوژی را از حدود یك میلیون دلار به 18 میلیون دلار افزایش داد. ویتنام نیز حدود 30 میلیون دلار جهت بازسازی و تجهیز آزمایشگاه‌ها و مراكز پژوهشی و توسعه این فناوری اختصاص داد. اندونزی نیز این فناوری را در سال 1987 به عنوان یك اولویت ملی اعلام نمود.

بازار فرآورده‌های بیوتكنولوژی در جهان:
در حالی‌ كه‌ تا اواخر دهه 70 میلادی، هیچ‌گونه‌ فرآورده‌ حاصل از بیوتكنولوژی نوین‌ به‌ تولید نرسید، هم‌اكنون‌ (سال 2002) بیش‌ از 325 میلیون‌ نفر در سراسر جهان‌، زیر پوشش‌ بیش از 130 نوع‌ واكسن‌ و فرآورده‌ دارویی بیوتكنولوژی‌ هستند كه حدود 70 درصد آن‌ها طی 6 سال اخیر مجوز فروش دریافت كرده‌اند. بیش از 350 فرآورده نیز برای مبارزه با حدود 200 بیماری در مراحل پایانی آزمون‌های كلینیكی و بالینی قرار دارند. همچنین صدها فرآورده تشخیص پزشكی تولید شده‌اند. لذا بیوتكنولوژی با سرعت به زمان موعودی نزدیك می‌شود كه در اوایل دهه 80 میلادی با نام وعده‌های بزرگ از آن یاد شد.

تعداد ثبت حق‌امتیازها از حدود 1500 فقره در سال 1985 به بیش از 9 هزار فقره در سال 2000 رسیده است. آمریكا طی دوره 1996 تا 2001 با كسب حدود 70 درصد ثبت حق‌امتیازات (10480مورد از 14964) دارای مقام اول جهان بود. ژاپن (77 درصد)، آلمان (33 درصد)، فرانسه (29 درصد) و استرالیا (1درصد) به ترتیب در مقام‌های بعدی قرار داشتند.

بیشتر محصولات‌ بیوتكنولوژی‌ كه در بازار موجود هستند، منشأ آمریكایی‌ دارند. بین‌ سال‌های‌ 1982 و 1992، 82 درصد محصولات‌ بیوتكنولوژی‌ نوین در آمریكا، 14 درصد در اروپا و 4 درصد در ژاپن‌ توسعه‌ یافتند. 86 درصد از محصولات‌ بیوتكنولوژی،‌ ابتدا در آمریكا آزمایش‌ شدند، در حالی‌ كه‌ 14 درصد در اروپا آزمایش‌ گردید. در حال حاضر، بازار جهانی بیوتكنولوژی در دست آمریكا، ژاپن و اروپا می‌باشد.

 

طی سال‌های 1997 و‌ 1998 حدود 30 داروی‌ جدید و 9 ماده‌ بیولوژیك در آمریكا مجوز دریافت‌ داشته‌اند. در سال 2001 سازمان غذا و داروی آمریكا (FDA) 16 دارو و واكسن حاصل از بیوتكنولوژی و 8 كاربری جدید برای محصولات قبلی را تصویب نمود. این سازمان از سال 1995 تاكنون به طور متوسط سالانه بیش از 20 فقره موافقت برای فرآورده‌های بیوتكنولوژی صادر كرده است.

با سلام،محصول دانلودی مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان آماده ارائه به شما پژوهنده عزیز میباشد.با کلیک روی دکمه ادامه مطلب به صفحه توضیحات کامل مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان هدایت میشوید
مقاله تهیه گزارش از روند سرمایه گزاری به یکی از کشورهای اسیایی و نتایج ان